|
Cattery Sølvdrøm |
|
De Cattery |
|
Ik ben opgegroeid met dieren en was helemaal gek op ze. Ik wilde zo spoedig mogelijk werken bij het dierenasiel in mijn woonplaats. En vanzelfsprekend begon ik op 13 jarige leeftijd na school en in het weekend te werken bij het dierenasiel toen mijn moeder hier leidinggevende werd. Dit was een tijd waarin ik veel leerde over honden en katten. Mijn voorkeur ging uit naar katten, zo was het altijd al geweest. Ondanks dat je bij een dierenasiel veel te maken krijgt met leed, ziekte en dood was het voor mij persoonlijk een heerlijke tijd. In de zomer als het weer “kittentijd” werd waren er soms wel tot op de 100 kittens in het asiel. Ik en andere medewerkers omfermde ons om deze kleine zielige zieke kittens (vaak moederloos) en voerde hun meerdere malen per dag aangemaakte melk en gaf ze hun medicijnen. We namen de moederrol zo goed mogelijk over, tot aan het stimuleren van het darmkanaal toe. Helaas zat er ook een vervelende kant aan, een groot % van de kittens overleed aan niesziekte of andere kwalen. Mijn Noorse Boskatvirus werd aangewakkerd toen een van onze eigen katten thuis beviel van een langharig zwart poesje. Zij was de enige van het nest met lang haar en leek hierdoor totaal niet op haar broeders. Ik was meteen verkikkerd, zij was natuurlijke geen echte noorse boskat maar hierdoor werd wel mijn interesse gewekt. Ik ging surfen op het internet en raakte compleet verslaafd op het ras. De uitstraling en karakter van de noorse boskat won mijn hart. Maar ik had nog steeds geen Noorse Boskat! Na lang praten met mijn ouders kreeg ik eindelijk toestemming om een Noorse Boskat te gaan kopen bij een fokker,mits ik de kat mee nam als ik later uit huis zou gaan en zelf het bedrag zou betalen. Toen ben ik dolenthousiast gaan surfen op het web en overal gaan rondbellen. Tot mijn oog viel op een wonderschoon kitten op de site van cattery Wilmarit’s. Oh wat was en is zij mooi. Meteen een afspraak gemaakt, op de trein gestapt richting Tiel en haar bekeken. Ze was wat angstig in het begin, maar dat zou wel bijdraaien. En ja hoor, een maand later kwam de mooie dame bij mij wonen. Binnen een korte tijd was ze compleet gewend aan haar nieuwe huis. Dat is ook niet vreemd, want de eerste periode vertoefde ze gezellig in mijn slaapkamer. Ondertussen maakte ik mij klaar om te gaan samenwonen met mijn huidige man, maar kreeg ze meer dan voldoende aandacht. Een half jaar nadat ik ging samenwonen met mijn vriend was ik klaar met het zoeken naar en opnemen van informatie over de noorse boskat en wilde ik mijn droom waar maken.Een cattery beginnen. Ik begon met het zoeken naar een geschikte dekkater en ging mij orienteren naar de juiste vereniging voor ons. Na een fantastisch bezoek aan de eigenaars van de gekozen dekkater, waar wij veel informatie en advies hebben gekregen, hebben wij toen besloten ons bij de N.L.K.V. aan te sluiten. Maar nu nog een naam verzinnen.Lang hierover nagedacht tot wij op het idée kwamen om onze cattery te noemen naar onze droom: Zilveren Noorse Boskatten. We hebben ervoor gekozen om onze cattery een Noorse naam te geven omdat we Noorse Boskatten gaan fokken, dus kwamen we uit op Sølvdrøm, vertaald in het nederlands “zilveren droom”.
|